De afgelopen 2 weekenden

Het afgelopen weekend zijn we druk geweest. Eindelijk, eindelijk konden we zelf iets doen in het nieuwe huis. We hebben de muren van de woonkamer een eerste laag verf gegeven. Dat moest gebeuren voor ze de betonnen vloer gaan schuren, ter bescherming van de gipswanden. Dus al zijn de mooie fris witte muren maar van korte duur, het was toch lekker om bezig te zijn. En afgelopen zaterdag op de
Growers Market op Taylor Square vond ik deze houten zitjes voor buiten, 6 stuks voor 120 dollar [85 euro]daar kan ik ze zelf niet voor maken!

Het was de eerste keer dat de organisatoren mensen uit de buurt hun spullen lieten verkopen op deze markt. Hartstikke leuk initiatief, heb voor volgende week een kraampje gehuurd en hoop zo van veel dingen af te komen waar geen plaats voor is in het nieuwe huis.
Zondagochtend vroeg met Anouk naar de bakker en de speeltuin en daarna naar pilates, dit alles zonder eerst een kopje koffie. Blijkt dat ik toch wel een shot caffeine nodig heb om een beetje op gang te komen en te blijven!Nee,van pilates kwam niet veel terecht. Nu moet ik trouwens zeggen dat de andere deelnemers ook niet boordevol energie hun oefeningen deden. Tja, het blijft natuurlijk zondagochtend.
Aan het eind van de ochtend zijn we naar de ouders van John gegaan. Zij gaan verhuizen, waarschijnlijk volgende week al. Ze gaan naar Queens Park, een mooie wijk zo'n 10 minuten bij ons vandaan. Het heeft allemaal nogal wat voeten in aarde maar ik hoop dat het voor iedereen een verbetering zal zijn.
Verder werd er het hele weekend voor ons gekookt, bbq bij Rachel en Matt en curry bij Amy, yummie.

De foto's hieronder zijn van het weekend daarvoor, heerlijk strandweer was het toen

Thailand, de bruiloft

Inmiddels alweer 2,5 week terug van onze vakantie in Thailand [snik] en niet meer dan 1 foto op mijn blog. Dat kan natuurlijk niet, want ook al was het een hele lekkere luie vakantie, er is natuurlijk wel het een en ander te delen en zijn er meer foto’s dan die ene waar John met een dik oog op staat [hoe hij aan dat dikke oog kwam is al een verhaal op zich].
De voornaamste reden waarom we in Oktober, het staartje van het regenseizoen, naar Thailand gingen was:
1.omdat Alana ging trouwen
Alana is ons Australische vriendinnetje die we zo’n 11 jaar geleden in Amsterdam hebben leren kennen. Wij hebben een tijdje bij haar in Amsterdam gewoond toen onze verbouwing daar maar duurde en duurde [story of our life] en zij heeft een tijdje bij ons in Sydney gewoond voordat ze zich, via nog een tussenstop in Amsterdam, settelde in Melbourne. Daar kwam ze een paar jaar geleden Jose uit Uruguay tegen met wie ze nu inmiddels gelukkig getrouwd is en, ook niet onbelangrijk, met wie ze in februari de komst van een baby boy zal vieren.
Met vrienden in beide hemisferen valt er iets te zeggen voor een een leuke plek ergens in het midden en dan is Thailand natuurlijk meer dan een goede kandidaat, regenseizoen of niet.
Railay Beach aan de west kust in het zuiden van Thailand, was het uitverkoren strand en meer dan een magische plek, om te trouwen of gewoon, om te zijn.

het bruidspaar





vuur show

uitzicht vanaf het strand


Voor Alana en Jose was hun bruiloft een succes en hoe kan het ook anders,met je vrienden en familie op zo'n prachtig stukje van de wereld.
Ik zou er bijna over denken om ook te gaan trouwen.............bijna

feest

Hieperdepiep Hoera

Sawadee Ka

Inmiddels weer terug uit het land van de glimlach met een hele bos goede herinneringen en natuurlijk een lekker bruin kleurtje.

weekend in Sydney

Ons extra weekend in Sydney hebben we goed doorgebracht. Anouk heeft kennis gemaakt met het potje [had er vorige week 1 gekocht, handig dacht ik, dan hebben we er vast een]. Ik was nieuwsgierig wat ze ervan zou vinden, nou ze vind het prima. Ze zit er net zo rustig op en heeft inmiddels al 2x een nummer 1 en 2 gedaan. Echt zo grappig.

Gisteren naar de sportschool geweest, pasfoto's laten maken voor mijn noodpaspoort, kadobon geregeld voor Alana en Jose, eigengemaakte pasta gegeten en met Amy naar een comedie voorstelling geweest en lekker veel wijn gedronken. Vandaag langzaam op gang gekomen, naar de stad om Uggs te kopen voor Sadie en Lois die we in Thailand gaan zien,

bramen geplukt van een struik die over een schutting groeit en waar we vanaf de stoep zo bij konden,


zolder verder opgeruimd, uitnodigingen voor het verjaardagsfeestje van Anouk verstuurd, heerlijk gegeten,

en net nog even wat nederlands leesvoer gehaald bij Willemijn.
Al met al een goed weekend en al die last minute dingen nu dan toch nog klaar gekregen. Nu zijn we dan echt helemaal klaar voor de vakantie.
Wish me luck for tomorrow!

pech

We komen net terug van het vliegveld [we zouden vandaag naar Thailand vliegen voor de bruiloft van Alana en Jose]
Blijkt dat ik 3 weken te kort kom op mijn paspoort [moet blijkbaar tot 6 maanden geldig zijn na datum van vertrek]en mocht dus niet vliegen.
Aanstaande Maandagochtend eerst naar het Nederlands Consulaat om een tijdelijk paspoort aan te vragen en hopelijk zijn we dan op tijd voor de 14.15 vlucht.
Ben nog niet helemaal over de teleurstelling heen.............

2 jaar

Afgelopen donderdag was de sterfdag van Luca, de tweede keer dat deze dag voorbij is gekomen.
Twee jaar geleden dat ik haar lieve warme lijfje voor het laatst in mijn armen had.
Ik vond het emotioneel een hele zware week. Eigenlijk al langer daarvoor ook, slechter slapen, veel dromen, tranen die hoog zitten. Donderdag zijn we naar St Mary's Cathedral gegaan om een kaarsje te branden voor Luca. In de namiddag zijn we naar de ouders van John gegaan en hebben we daar gegeten. We hadden wat nieuwe dingetjes voor haar "tuintje".

In het eerste jaar dacht ik vaak;"we hebben ons kranig geweerd, onze schouders eronder gezet, laten zien dat we ons redden en nu wil ik haar terug, als beloning." Alsof er iets te onderhandelen viel, met iets of iemand. Zo is het niet en zo denk ik niet meer.
Ik weet dat ze nooit meer terugkomt maar hoe definitief het is lijkt nog steeds niet echt helemaal door te dringen.......


Aan alle lieve mensen die aan ons gedacht hebben, heel erg bedankt.