News from home, if you live in this world

Missen

2012-01-24T21:11:00.002+11:00

Vandaag op mijn werk raakte ik met een collega in gesprek. Ze liet een foto zien van haar kleindochter van ruim een jaar oud. Ze vroeg naar Anouk en ik vertelde over de terrible two's. In dezelfde adem vertelde ik over Luca en dat ik me afvroeg hoe zij zou zijn geweest op die leeftijd. Ik vertelde over het verschil in karakter, hoe zachtaardig en gemoedelijk Luca was. Over vreemden op straat die met regelmaat een opmerking maakten over Luca, een old soul in een klein lijfje. Over die onbekende vrouw die zei: "I'm feeling shivers down my spine, this girl has such a presence. She might be in a small body but she has been around for a long time". De herinnering kwam zo snel en sterk naar boven dat ik de tranen niet kon tegenhouden.

En zo net zat ik door mijn blog te bladeren. Ik klikte op 2007, december 2007, datum voor 2e MRI. We waren toen net uit een heel diep dal. Weer tranen. Pijnlijk, maar op een bepaalde manier fijn, zo'n dag vol Luca. Ik mis haar en vandaag heel erg.

kaarsje voor Luca op 1e Kerstdag

Sint versus Kerstman

2012-01-04T16:13:00.000+11:00

Inmiddels al in een vers 2012 aangekomen wil ik toch nog even terugblikken op December 2011. Met menig Nederlander hier in Sydney heb ik het over de Sinterklaas traditie gehad. En we waren het allemaal met elkaar eens: Sinterklaas beats de Kerstman! Natuurlijk staat het leuk, zo'n mooi opgetuigde, lekker ruikende boom met prachtig ingepakte pakjes eronder. Maar er gaat toch niks boven een gezellig avondje, je longen uit je lijf zingen tot die enorme dreun op de deur je hart een slag doet overslaan, grote jute zakken voor de deur die uitpuilen met kado's voor groot en klein, goede gedichten, pepernoten en marsepein.......

2

2011-12-11T23:24:00.005+11:00

Inmiddels alweer even geleden, de verjaardag van Anouk. 10 November werd ze twee en het was een gezellig feestje!

Day care

2011-11-08T13:44:00.003+11:00

Al maanden was ik op zoek naar een leuk kinderdagverblijf voor Anouk EN naar een leuke nieuwe baan voor mezelf. Omdat het een met het ander samen moest gaan en de wachtlijsten voor de kinderdagverblijven hier in de buurt eeeeenorrrm lang zijn [of je moet "iemand" kennen]zat er niet echt schot in. Ik was zoveel kinderdagverblijven langs geweest dat ik het gevoel kreeg met mijn kind te lopen leuren. Maar......het tij is gekeerd!
Ik heb een heel leuk kinderdagverblijf gevonden in Rosebery, hier 5 km vandaan, om de hoek van waar ik per volgende week werkzaam zal zijn.

Vorige week zijn we de hele week wezen oefenen. Ik dacht dat we 2 keer zouden gaan maar Mim, de eigenares van het KDV vond het een beter plan om iedere dag even te komen. Dat kwam omdat Anouk haar iets mindere kant liet zien. Ze vond het prima om daar te zijn maar wilde haar eigen gang gaan en vooral niet meedoen met de groep. Als ik haar probeerde over te halen was het meteen drama. NOOOOOO, NO WAY, AUW, huilen, over de grond rollen, you get the picture.

Gisterochtend vol goede moed haar lunchpakketje gemaakt en haar rond half 10 gebracht. Paar keer uitgelegd dat ze bij de kindjes ging spelen, daar zou eten en slapen en dat ik haar dan weer zou ophalen, waarop ze zei: "okay" [en hoe dat ook klinkt met zo'n lekkere australische drawl]Toen ik haar gedag zei keek ze me zo heel lief aan, streek met haar hand over mijn gezicht, gaf me een kus en zei: bye mam, bye bye..........

En vervolgens hebben ze de hele dag geen kind aan haar gehad! En ze had zo lief haar meegebrachte speelgoed gedeeld........Nou vraag ik je!

Geen tranen dus, van beide kanten. Al voelde ik me gisteren wel wiebelig. Vandaag gaat dat echter al een stuk beter en zit ik in alle rust dus even op mijn blog te schrijven, zonder een kind dat alle laadjes overhoop haalt en er met de viltstiften vandoor gaat.......
Ik denk dat de timing voor ons alletwee goed is.
Volgende week begin ik met de nieuwe baan, coordinator voor een dagbesteding voor mensen met een verstandelijke beperking. Ik heb zin in de nieuwe uitdaging en ben ook heel erg blij om de onregelmatige diensten en weekend diensten te laten voor wat ze zijn!

en Kath, welkom in Sydney. Het zwembad op de foto is het Andrew Boy Charlton in the botanical gardens, echt een super zwembad!Mocht je meer info willen, mijn email is detje@exemail.com.au

We hebben alweer wat zonnige dagen achter de rug!

2011-10-30T13:07:00.002+11:00

Opa is jarig!

2011-09-25T09:13:00.004+10:00

birthday of the sweetest little girl

2011-08-04T20:25:00.004+10:00

Lieve Luca. Vier zou ze zijn geworden vandaag. Een kleuter.
De aanloop naar vandaag viel niet mee. De tranen hebben de hele week hoog gezeten. Soms kwamen ze op onverwachte momenten. Zomaar, terwijl ik met Anouk op Crown Street liep. Of tijdens de pilates les. En natuurlijk op de momenten dat ik bewuster met haar bezig was, tijdens het bekijken van haar foto's en filmpjes. Van de week liep ik hier om de hoek en raakte ik in gesprek met een moeder van 2 kinderen. Leuke meid, meisje van bijna 4 en een jongetje van 2. Zo had ik daar ook moeten staan, met 2 kinderen in diezelfde leeftijdsgroepen. Zo rond deze tijd doet dat me toch meer.

Voor vandaag hadden we het plan om een mooie wandeling te maken. Op de heenweg hebben we in St Marys Cathedral een kaarsje gebrand voor Luca.
En daarna zijn we naar Circular Quay gelopen en hebben we daar de ferry naar Watsons Bay genomen. Het weer was prachtig en deed ons erg denken aan Luca's eerste verjaardag, toen de zon ook zo uitbundig scheen. Uiteindelijk hebben we niet ver gewandeld, we zijn een beetje blijven steken in de speeltuin in het park bij Watsons Bay waar Anouk het erg naar haar zin had.
En dat was ook wel goed. Want het ophalen van herinneringen, Luca gedenken, haar missen, het gaat allemaal hand in hand met het leven, genieten van de zon, spelen in de speeltuin, bedenken of we met de ferry terug zullen gaan of met de bus......

Waar we niet aan toe gekomen zijn vandaag is het oplaten van ballonnen. Dat vinden we wel jammer. Maar de afgelopen weken is er aan ballonnen geen gebrek geweest. Anouk zegt het woord ballon al een paar weken en ze krijgt vaak een ballon in de supermarkt. En als we onderweg zijn met de fiets of auto spot ze alle ballonnen, en dat zijn er heel wat geweest de afgelopen tijd!

mooi meisje

2011-08-02T10:04:00.000+10:00

tips?

2011-07-25T13:32:00.003+10:00

Zo na de verbouwing hebben we een hele lijst met dingen die we nodig hebben of willen vernieuwen. Maar zoals dat wel vaker gaat met verbouwingen hebben we he-le-maal geen geld meer over. Op zich niet zo'n probleem want met een beetje creativiteit en Het Leger des Heils [net een eettafel gekocht, die komt woensdag, dan zal ik even een foto bloggen] om de hoek komen we al heel ver.
Iets wat niet echt hoog op ons verlanglijstje staat en wat iedereen hier niet kan begrijpen is een [rol]gordijn voor ons raam aan de voorkant.

"What are you going to do with the window?", is een veelgestelde vraag. Want het is echt heel on-Australisch om je ramen onbedekt te laten. Nu zou je kunnen denken dat dat met het klimaat te maken heeft [de zon buiten houden]maar ook nu het winter is zit alles bij iedereen pot dicht. Nee, je kunt hier nergens lekker naar binnen gluren zoals je dat in Nederland kunt. Jammer vind ik dat. Ik zou er zelf ook een beetje kriegel van worden, geef mij maar een groot, open raam waar veel licht door naar binnen komt. En dat hebben we dus. We gaan er natuurlijk wel wat voor doen, zo af en toe een beetje privacy is wel handig.
Maar nu is de vraag; "wat".
En omdat er onder jullie nogal wat stijl goeroes zijn ben ik wel benieuwd naar jullie ideeen. Rolgordijn, gewone gordijnen, vitrage, donker, licht, ik ben benieuwd!

Melbourne update

2011-06-14T22:06:00.006+10:00

Inmiddels alweer bijna 3 weken terug uit Melbourne, hoogtijd voor een update.
We vlogen met jetstar om onze vouchers, die we hadden overgehouden aan onze vlucht terug uit Thailand, niet te laten verlopen. De laatste vlucht op de Vrijdag avond; mental note to self om die vlucht vooral nooit meer te boeken. Geen gezellige mensen die om wat voor reden dan ook op dat tijdstip vliegen. Voornamelijk mensen die voor hun werk in Sydney moesten zijn en gewoon zo snel mogelijk naar huis willen, denk ik.
Anyway, het begon al met de taxi. Keurig een taxi geboekt met kinderzitje, komt er een taxi zonder. De chauffeur haalde zijn schouders op, wat hem betreft konden we zonder ook mee. Niet ideaal, maar natuurlijk geen zeeen van tijd om een andere taxi te laten komen want we moesten tenslotte ons vliegtuig halen. Aan ons om Anouk op haar plek te houden. Daar had ze al snel genoeg van wat resulteerde in gekrijs. Niet echt een ontspannen manier om je weekendje weg te beginnen. Komen we er halverwege ook nog eens achter dat we de kinderwagen waren vergeten ! En dat alles in de avondspits!
Uiteindelijk met kinderwagen en al op tijd op het vliegveld, zwetend en wel want we hadden ons lekker dik aangekleed voor het koude weer in Melbourne.
Daarbij nog de verwarring op het laatste moment over welke gate we nu moesten hebben maakte dat de vlucht met meer stress gepaard ging dan onze vlucht naar NL.

Dat glaasje bubbels was dus wel verdiend.

Melbourne was super. In tegenstelling tot Sydney gaat de term Gezelligheid wel samen met Melbourne. Het tempo ligt er lager, mensen zijn net wat relaxter, er rijden trams en het centrum van de stad is een wirwar van steegjes vol met cafe’s, restaurants en hele leuke winkels. In de pub waar we op de zaterdagmiddag hebben geborreld brandde een knapperend haardvuur en hing er [godzijdank] geen loeigroot tv scherm aan de muur waarop de een of andere rugby wedstrijd wordt uitgezonden. Een verademing.

Alana en Jose en baby Levi wonen in South Melbourne, een prachtige wijk met een superleuk speeltuintje en leuke cafeetjes met lekkere koffie om de hoek. Dat werd ons vaste ochtend ritueel. Het weer was ook heerlijk, droog en zonnig [terwijl het op dat moment in Sydney met bakken uit de hemel kwam, da's fijn]

Anouk was helemaal weg van Levi, kon geen genoeg van hem krijgen. Ze wilde alles met hem delen, haar eten, haar drinken, alles.. Ja, dan kan delen blijkbaar wel;-)

De kinderboerderij was ook een groot succes

Het was gezellig!

Melbourne

2011-05-27T16:11:00.004+10:00

We gaan zo de deur uit voor een weekendje Melbourne. Lang weekend voor Anouk en mij want we blijven tot woensdag, John gaat Zondagavond terug. We gaan naar Alana en Jose om kennis te maken met baby Levi.
Natuurlijk gezellig om Alana & co te zien maar ook fijn om weer in Melbourne te zijn.
Melbourne is voor mij zoveel meer dan gewoon een hele leuke stad in Australie.
Luca is er geboren, we hebben er veel tijd met haar doorgebracht en we hebben er veel goede herinneringen. De laatste keer dat we er waren was in augustus 2009, toen Luca 2 had moeten worden.
Nu zijn we alweer bijna 2 jaar verder..................

koopje!

2011-05-26T13:42:00.004+10:00

Eergisteren moesten Anouk en ik naar de dokter. Anouk voor haar inenting [de laatste tot ze 4 wordt] en ik voor pijn in mijn bil die uitstraalt naar mijn been, je zal het maar hebben! Overgehouden aan een van mijn fietstochtjes, maar over dat fietsen een andere keer meer.
Anyway, op weg naar de dokter liepen we langs St Vincents de Paul, oftewel Vinnies [want Australiers, oftewel Aussies, korten nu eenmaal alles graag af], het Australische Leger des Heils. En omdat we wat tijd moesten doden liepen we er even binnen. Om vervolgens zo tegen een hele rij van deze stoelen aan te lopen!

Ik wist natuurlijk zeker dat ze bij John erg in de smaak zouden vallen. John is natuurlijk DE jaren 70 man. Nu vinden we niet altijd dezelfde dingen mooi en deze stoelen zouden hieronder kunnen vallen, ware het niet dat ze perfect passen bij onze keuken!

Alsof ze ervoor gemaakt zijn. Meenemen dus, 6 stuks voor 160 dollar [een kleine 120 euro] Dat is nog eens binnen budget!

Zooooo,

2011-05-23T12:48:00.001+10:00

dat was lang geleden zeg.
Ik moest eerst zelf eens kijken wanneer en wat ik voor het laatst geschreven had.

Ik was dus zo’n beetje blijven steken in Januari. En hoe pak je dan de draad weer op met schrijven op zo’n blog? Uitgebreid ingaan op alles wat er de afgelopen maanden gebeurd is? Korte samenvatting? De hele boel de boel laten en over vandaag schrijven?
En dan de vraag: kijken jullie eigenlijk nog wel? Een paar van jullie in ieder geval wel, dat wordt duidelijk door mails die ik krijg met de vraag waarom het toch zo stil is. Lief vind ik dat.
Aangezien ik zelf nog niet helemaal weet hoe ik de draad hier weer op ga pakken schrijf ik eerst maar gewoon iets over vandaag. Wel zo makkelijk.
Vandaag, hoewel herfst, is een aangename dag. Geen thermometer bij de hand maar zeker wel boven de 20 graden. Anouk had niet zo’n goede start, viel voorover uit de deuropening en kwam op haar voorhoofd terecht. Dat belooft een flinke blauwe plek te worden. En net voor het slapen gaan kreeg ze haar vinger tussen de deur van de koelkast. Hopelijk blijft het hierbij! We zijn vanochtend naar de wekelijkse speelgroep boven de bibliotheek in Surry Hills geweest. Op de fietst! Daar zal ik binnenkort een keer wat uitgebreider over schrijven.
Spelen met andere kinderen, Anouk vindt het helemaal geweldig. Een dame vol zelfvertrouwen, zoals ze daar rond stapt. Nu ligt ze te slapen en vanmiddag moet ik naar mijn werk, dan gaat ze een paar uurtjes naar Tanja. Op mijn werk gaat het nodige veranderen. We moeten bezuinigen, meer dan 100 uur per maandelijks rooster. Dat zijn meer dan 3 hele diensten per week! En de kwaliteit van de zorg is toch al niet om over naar huis te schrijven. Clienten worden allemaal ouder waardoor de zorg juist meer tijd gaat kosten. Nu zijn er een aantal voorstellen voor aangepaste roosters maar de veranderingen passen me niet. We gaan het er aanstaande woensdag in een teamvergadering over hebben. Misschien een goed moment om weer eens verder te gaan kijken.

Tot snel!

PS misschien wel leuk als je me even laat weten of je nog meeleest. En hoe het gaat.

Eindelijk wat video

2011-02-07T23:11:00.003+11:00

De eerste hebben wij 26e januari 2011 opgenomen. Dit is ongeveer dag 3 of 4 sinds Anouk is met lopen begonnen.

En een paar seconden daarna:

De volgende drie waren gisteren opgenomen. Gisteren was de laatste dag van een 7 dagen lang hittegolf (iedere dag boven 35graden), daarom draagt Anouk nix meer dan een luier.

Anouk heeft blijkbaar een sandaal/schoen fetisj:

Anouk houdt van Rusty.

dikke kus vanuit Sydney.

40, but who is counting?

2011-01-27T22:38:00.004+11:00

Onze laatste dagen van 2010 in beeld

2010-12-30T13:43:00.006+11:00

Op 16 december toog ik met Amy en consorten naar het Sydney Entertainment Centre in Darling Harbour om de Gorillaz te zien optreden

Aten we sushi bij Zushi in Crown Street

Dronk ik mijn eerste bakje koffie op het nieuwe balkon, genietend van dit uitzicht

hadden we discussies over dit keukenblok, dat inmiddels alweer gesloopt en opnieuw gestort is [op het moment dat ik dit schrijf staat er weer zo'n immens grote cement wagen voor de deur]omdat het volgens Matt niet van goede kwaliteit was. Ik hoef natuurlijk niet uit te leggen dat we hiermee nog meer vertraging hebben opgelopen.

Hadden we een niet zo merry christmas [daarover zal ik kort zijn;volgend jaar beter]

en vierden we de verjaardag van Emilie

om het over al het klussen in huis maar niet te hebben.

Druk

2010-12-14T11:30:00.005+11:00

December is met recht een drukke maand! Niet met het zetten van de Kerstboom en Kerst inkopen doen maar met verhuizen en verbouwen. De ouders van John zijn vorige week verhuisd, of misschien moet ik zeggen dat ze vorige week zijn begonnen met verhuizen. Vorige week woensdag heeft het verhuisbedrijf een lading gebracht en het weekend zijn John, Mark en Keith nog 2 keer op en neer geweest om spullen te halen. Dan moet aan deze kant natuurlijk alles uitgepakt worden. En ik kan je vertellen, er is heel wat om uit te pakken. Het gevolg van meer dan 35 jaar in een heel groot huis wonen. Maar het begin is gemaakt en het nieuwe huis is prachtig en heel comfortabel.
En wat ook heel fijn is, het is nog geen 10 minuten met de auto;-)

Trish en Anouk in het nieuwe huis

Het afgelopen weekend hebben we ook het nodige opknapwerk gedaan in ons tijdelijke verblijf. Daar moest ook het nodige gebeuren voor we het weer kunnen verhuren. Het schilderwerk hebben we af gekregen, nu alleen nog grote opruiming houden zodat we zaterdag een eerste inspectie kunnen houden.
Gelukkig zat Anouk helemaal niet in de weg........

En terwijl John heen en weer reed naar Denham Court had Anouk nog 2 verjaardagspartijtjes, van vriendje Casper [zie foto] en vriendinnetje Julia.

Worldwide Candle Lighting

2010-12-12T21:42:00.002+11:00

Voor de derde keer alweer hebben wij vanavond [de tweede zondag in december]om 7 pm een kaarsje gebrand voor Luca en alle andere kinderen die niet meer hier bij ons zijn. Het licht is op weg, de wereld rond. Branden jullie ook een kaarsje voor haar?

Een speciaal Sinterklaasfeest

2010-12-09T23:47:00.002+11:00

Afgelopen zaterdag was de geboortedag van Niclas. Ik heb al eerder over hem en zijn ouders geschreven, maar nog even in het kort;
Niclas is het zoontje van Anabella en Rene. Zij is Australische, hij Nederlander. Niclas overleed bijna 2 jaar geleden. De verpleegkundige van het consultatieburo heeft ons met elkaar in contact gebracht en sinds die tijd trekken we veel met elkaar op.

Afgelopen zaterdag, op 4 december, had Niclas 5 moeten worden. 1 dag voor Sinterklaas, naar wie hij zijdelings vernoemd is omdat Rene en Anabella zoveel leuke herinneringen hebben aan de Sinterklaas traditie. Zij hebben deze dag gebruikt om samen met hun familie en vrienden Niclas te herdenken en dat hebben ze heel mooi gedaan.
Ze hadden iedereen uitgenodigd om naar Centenial Park te komen op de plek waar zij vorig jaar bomen hebben geplant voor Niclas en Emily, hun dochtertje. En ze hadden iedereen gevraagd om een gedichtje voor Niclas te schrijven, zoals wij dat doen als we Sinterklaas vieren. We hebben allemaal ons eigen gedichtje voorgelezen en deze daarna in de boom van Niclas gehangen. Er vloeide veel tranen maar er werd ook gelachen, om de grappige gebeurtenissen en leuke herinneringen die werden beschreven.

Daarna was het tijd voor de kinderen om hun schoen te zetten, onder de boom van Niclas. “Waarom?” hoorde ik verschillende Australische kinderen vragen. Goede vraag natuurlijk en sommigen waren ook behoorlijk sceptisch. Alleen de belofte dat ze de schoen terug zouden krijgen MET een kadootje erin trok ze over de streep.
En vervolgens werden de broer van Anabella en een vriend omgetoverd tot Sint en Piet. Samen met nog een Nederlander in het gezelschap hebben we nog even de puntjes op de i gezet want een Sinterklaas zonder baard kan natuurlijk niet. Waar een stuk keukenrol al niet goed voor kan zijn!
Alle kinderen kregen een kadootje met gedicht in hun schoen. Ook voor Luca was er een pakje met gedicht.

Sint en Piet

Niclas' boom

een kadootje voor Anouk en Luca

Rene met Anouk en Emily

Het is niet dat ik een antwoord verwacht maar ik vraag me af waarom kinderen doodgaan....

garage sale

2010-12-07T00:51:00.002+11:00

Afgelopen zaterdag vroeg uit de veren om op tijd op de markt te zijn en mijn spullen uit te stallen. Kraampje zag er leuk uit tot het met bakken uit de hemel kwam zetten. Af en toe heb ik het gevoel weer in NL te wonen, zoveel regen als er valt.
Gelukkig klaarde het weer op en heb ik toch nog het een en ander verkocht.
Ik had zowaar een klein beetje een Koninginnedaggevoel

Is het gek..............

2010-11-30T10:30:00.001+11:00

............als je jaloers bent op de ouders van een kindje dat voor de derde keer een openhartoperatie heeft ondergaan? Dat je zou willen dat jij het was die naast het ziekenhuisbed zat, een warm handje in jou hand, wachtend tot de oogjes opengaan?

De afgelopen 2 weekenden

2010-11-29T12:17:00.009+11:00

Het afgelopen weekend zijn we druk geweest. Eindelijk, eindelijk konden we zelf iets doen in het nieuwe huis. We hebben de muren van de woonkamer een eerste laag verf gegeven. Dat moest gebeuren voor ze de betonnen vloer gaan schuren, ter bescherming van de gipswanden. Dus al zijn de mooie fris witte muren maar van korte duur, het was toch lekker om bezig te zijn. En afgelopen zaterdag op de
Growers Market op Taylor Square vond ik deze houten zitjes voor buiten, 6 stuks voor 120 dollar [85 euro]daar kan ik ze zelf niet voor maken!

Het was de eerste keer dat de organisatoren mensen uit de buurt hun spullen lieten verkopen op deze markt. Hartstikke leuk initiatief, heb voor volgende week een kraampje gehuurd en hoop zo van veel dingen af te komen waar geen plaats voor is in het nieuwe huis.
Zondagochtend vroeg met Anouk naar de bakker en de speeltuin en daarna naar pilates, dit alles zonder eerst een kopje koffie. Blijkt dat ik toch wel een shot caffeine nodig heb om een beetje op gang te komen en te blijven!Nee,van pilates kwam niet veel terecht. Nu moet ik trouwens zeggen dat de andere deelnemers ook niet boordevol energie hun oefeningen deden. Tja, het blijft natuurlijk zondagochtend.
Aan het eind van de ochtend zijn we naar de ouders van John gegaan. Zij gaan verhuizen, waarschijnlijk volgende week al. Ze gaan naar Queens Park, een mooie wijk zo'n 10 minuten bij ons vandaan. Het heeft allemaal nogal wat voeten in aarde maar ik hoop dat het voor iedereen een verbetering zal zijn.
Verder werd er het hele weekend voor ons gekookt, bbq bij Rachel en Matt en curry bij Amy, yummie.

De foto's hieronder zijn van het weekend daarvoor, heerlijk strandweer was het toen

Thailand, de bruiloft

2010-11-21T18:03:00.003+11:00

Inmiddels alweer 2,5 week terug van onze vakantie in Thailand [snik] en niet meer dan 1 foto op mijn blog. Dat kan natuurlijk niet, want ook al was het een hele lekkere luie vakantie, er is natuurlijk wel het een en ander te delen en zijn er meer foto’s dan die ene waar John met een dik oog op staat [hoe hij aan dat dikke oog kwam is al een verhaal op zich].
De voornaamste reden waarom we in Oktober, het staartje van het regenseizoen, naar Thailand gingen was:
1.omdat Alana ging trouwen
Alana is ons Australische vriendinnetje die we zo’n 11 jaar geleden in Amsterdam hebben leren kennen. Wij hebben een tijdje bij haar in Amsterdam gewoond toen onze verbouwing daar maar duurde en duurde [story of our life] en zij heeft een tijdje bij ons in Sydney gewoond voordat ze zich, via nog een tussenstop in Amsterdam, settelde in Melbourne. Daar kwam ze een paar jaar geleden Jose uit Uruguay tegen met wie ze nu inmiddels gelukkig getrouwd is en, ook niet onbelangrijk, met wie ze in februari de komst van een baby boy zal vieren.
Met vrienden in beide hemisferen valt er iets te zeggen voor een een leuke plek ergens in het midden en dan is Thailand natuurlijk meer dan een goede kandidaat, regenseizoen of niet.
Railay Beach aan de west kust in het zuiden van Thailand, was het uitverkoren strand en meer dan een magische plek, om te trouwen of gewoon, om te zijn.

het bruidspaar

vuur show

uitzicht vanaf het strand

Voor Alana en Jose was hun bruiloft een succes en hoe kan het ook anders,met je vrienden en familie op zo'n prachtig stukje van de wereld.
Ik zou er bijna over denken om ook te gaan trouwen.............bijna

feest

2010-11-13T21:06:00.003+11:00

Hieperdepiep Hoera

2010-11-10T08:36:00.000+11:00

Sawadee Ka

2010-11-09T12:54:00.003+11:00

Inmiddels weer terug uit het land van de glimlach met een hele bos goede herinneringen en natuurlijk een lekker bruin kleurtje.

weekend in Sydney

2010-10-17T21:08:00.004+11:00

Ons extra weekend in Sydney hebben we goed doorgebracht. Anouk heeft kennis gemaakt met het potje [had er vorige week 1 gekocht, handig dacht ik, dan hebben we er vast een]. Ik was nieuwsgierig wat ze ervan zou vinden, nou ze vind het prima. Ze zit er net zo rustig op en heeft inmiddels al 2x een nummer 1 en 2 gedaan. Echt zo grappig.

Gisteren naar de sportschool geweest, pasfoto's laten maken voor mijn noodpaspoort, kadobon geregeld voor Alana en Jose, eigengemaakte pasta gegeten en met Amy naar een comedie voorstelling geweest en lekker veel wijn gedronken. Vandaag langzaam op gang gekomen, naar de stad om Uggs te kopen voor Sadie en Lois die we in Thailand gaan zien,

bramen geplukt van een struik die over een schutting groeit en waar we vanaf de stoep zo bij konden,

zolder verder opgeruimd, uitnodigingen voor het verjaardagsfeestje van Anouk verstuurd, heerlijk gegeten,

en net nog even wat nederlands leesvoer gehaald bij Willemijn.
Al met al een goed weekend en al die last minute dingen nu dan toch nog klaar gekregen. Nu zijn we dan echt helemaal klaar voor de vakantie.
Wish me luck for tomorrow!

pech

2010-10-15T14:04:00.003+11:00

We komen net terug van het vliegveld [we zouden vandaag naar Thailand vliegen voor de bruiloft van Alana en Jose]
Blijkt dat ik 3 weken te kort kom op mijn paspoort [moet blijkbaar tot 6 maanden geldig zijn na datum van vertrek]en mocht dus niet vliegen.
Aanstaande Maandagochtend eerst naar het Nederlands Consulaat om een tijdelijk paspoort aan te vragen en hopelijk zijn we dan op tijd voor de 14.15 vlucht.
Ben nog niet helemaal over de teleurstelling heen.............

2 jaar

2010-10-11T22:04:00.000+11:00

Afgelopen donderdag was de sterfdag van Luca, de tweede keer dat deze dag voorbij is gekomen.
Twee jaar geleden dat ik haar lieve warme lijfje voor het laatst in mijn armen had.
Ik vond het emotioneel een hele zware week. Eigenlijk al langer daarvoor ook, slechter slapen, veel dromen, tranen die hoog zitten. Donderdag zijn we naar St Mary's Cathedral gegaan om een kaarsje te branden voor Luca. In de namiddag zijn we naar de ouders van John gegaan en hebben we daar gegeten. We hadden wat nieuwe dingetjes voor haar "tuintje".

In het eerste jaar dacht ik vaak;"we hebben ons kranig geweerd, onze schouders eronder gezet, laten zien dat we ons redden en nu wil ik haar terug, als beloning." Alsof er iets te onderhandelen viel, met iets of iemand. Zo is het niet en zo denk ik niet meer.
Ik weet dat ze nooit meer terugkomt maar hoe definitief het is lijkt nog steeds niet echt helemaal door te dringen.......

Aan alle lieve mensen die aan ons gedacht hebben, heel erg bedankt.

birthday boys

2010-09-27T08:19:00.004+10:00

Afgelopen Zaterdag werden er twee verjaardagen gevierd. Die van mijn vader en van Mark, de broer van John, die 40 werd.

De verjaardag van Mark vierden we gisteren met een verjaardagslunch bij de ouders van John. De lente is begonnen en de blauwe regen en clivia's staan volop in bloei, de kleurencombinatie werkelijk schitterend.

En deze foto spreekt voor zich, toch?

lief meisje

2010-09-22T08:01:00.000+10:00

vooruitgang

2010-09-18T14:19:00.002+10:00

derde slaapkamer

studeerkamer

uitzicht vanuit Anouk's slaapkamer

uitzicht vanuit onze slaapkamer

onze slaapkamer

even iets rechtzetten

2010-09-15T18:26:00.002+10:00

Dat is dus niet onze badkamer op de foto. Die foto had ik van de website van het tegelbedrijf gehaald om de tegels te laten zien. Maar zodra onze badkamer betegeld is zal ik er direct een foto van plaatsen.

verbouwing

2010-09-13T08:14:00.002+10:00

Vorige week vrijdag zei de aannemer; “hopefully we will be out of here before Christmas”.
Vervolgens het hele weekend wakker gelegen van die uitspraak want hoewel hij het met een lach zei was ik er toch niet helemaal zeker van of het nu een grap was of niet.
Dus de maandag erop maar even gecheckt en gelukkig, als er niks tegenzit, is de verbouwing voor het einde van het jaar dan toch echt klaar.
Tegen die tijd is het een project van ruim 2 jaar geweest. Of eigenlijk langer als we de tijd meerekenen die het heeft gekost om te beslissen of we zouden verhuizen of verbouwen. Dat was een bevalling op zich, het nemen van die beslissing en met enige regelmaat vraag ik me af of we niet beter toch hadden kunnen verhuizen. Niet alleen vanwege al het gedoe met de buren maar ook omdat het er , hoe zal ik het omschrijven, nogal roerig aan toe gaat momenteel in de buurt. We wonen om de hoek van Taylor Square, Oxford Street en met zoveel uitgaansgelegenheden in de buurt brengt dat natuurlijk nogal wat mensen naar onze wijk die Zaterdagavond volgens mij ALLEMAAL in onze straat probeerden te parkeren. Of ze denken dat het een gewoon doorgaanbare straat is en er precies voor ons huis achterkomen dat de straat dood loopt. Sommigen proberen dan te keren maar de straat is zo smal dat je al gauw 20 keer moet steken! De beste manier is om gewoon helemaal achteruit te rijden. Wij doen dat in sneltreinvaart maar de gemiddelde automobilist is daar toch niet zo bedreven in.
De buren van een paar huizen verder hadden een feestje en lieten Zondagochtend rond een uur of 4 wat mensen uit. Er was denk ik een karaoke wedstrijd gaande maar de nieuwe Australian Idol zat er zeker niet bij……
Dan is er om de haverklap politie in de straat. Crazy Lady, de buurvrouw die schuin tegenover ons woont, belt voor ieder wissewasje de politie. Momenteel heeft ze regelmatig bonje met haar bovenbuurman, nadat ze haar bovenbuurvrouw die eigenlijk ook een buurman was, heeft weggepest.
En vannacht was het ook weer raak. De een of andere dronkenlap die al schreeuwend in de straat heen en weer liep. Zal je net zien, slaapt Anouk een keer goed, worden we nog uit onze slaap gehouden.
Inner city living, never a dull moment……….
De voordelen wegen echter nog altijd op tegen de nadelen. Zo las ik op de blog van een andere Nederlander hier in Sydney over alle restaurants die 1 of meerdere Chef Hats [te vergelijken met de Michelin ster] hebben. De meeste zijn voor ons op loopafstand.

Maar goed ik wijk een beetje af van het onderwerp verbouwing. Een paar weken geleden hebben we de tegels voor wc en badkamer uitgezocht en die wilde ik eigenlijk even laten zien.

wit voor de badkamer

zwart voor wc

nachtrust

2010-08-30T17:44:00.003+10:00

HET onderwerp van gesprek met andere moeders? Nachtrust…………of het gebrek eraan.
Toen Anouk 8 weken was sliep ze het klokje rond. Fijn natuurlijk, zeker omdat we momenteel in een nogal klein, open plan huisje wonen. We hebben 4 deuren in dit huis en daar zijn de voor- en achterdeur er al twee van. Dan nog een wc- en badkamerdeur en that’s it. Geen slaapkamerdeur die je achter je dicht kunt trekken om je vervolgens in een bad van stilte te wanen en net te doen of je helemaal alleen op de wereld, of in ieder geval helemaal alleen thuis, bent.
Dat klokje rond slapen hield ze vol tot we in NL waren. Jetlag en steeds weer bij andere mensen slapen bleek het recept voor gebroken nachten. En wat doe je met een huilende baby die familie en vrienden bij wie je te gast bent uit hun slaap houdt? Even snel aan de borst. Nou, dat hebben we geweten, toen we terugkwamen leek het wel of we een pasgeborene hadden in plaats van een 6 maanden oude baby.
Nu weet iedereen die Anouk gezien heeft, en zeker diegenen die haar in hun armen hebben gehad, dat ze niet ondervoed is en ze die extra nachtelijke voedingen niet nodig had. Na 2 onrustige nachten had ze de boodschap begrepen, geen gesnack meer in de nachtelijke uren.
Maar wakker worden doet ze nog steeds wel met enige regelmaat. Dan huilt ze. Soms is dit maar even en valt ze weer in slaap. Soms duurt het wat langer en dan gaat haar vader voor de bijl. Hij kan zijn meisje niet horen huilen en dus gaat hij naar boven, pakt haar liefdevol op, wiegt haar ritmisch heen en weer terwijl hij “why do fools fall in love” van Elvis Presley zingt.
In het boek “Baby Love” van de Australische verloskundige Robin Barker, wordt dit idyllische plaatje ook wel omschreven als een “external aid”. Hieronder valt alles wat je maar uit de kast haalt om je baby weer in slaap te krijgen. Een heel hoofdstuk wijdt ze eraan.
Anouk houdt van deze external aid, dat snap ik wel, daar kan ik haar geen ongelijk in geven. En haar vader geniet er ook van. Tot op zekere hoogte.
Want om 2 uur 's nachts onder je warme dekbed vandaan komen en met je blote voeten op de koude houten vloer staan met een bundle of joy van 11 kilo in je armen is toch minder.
Het boek zegt dat baby’s zo’n external aid niet zonder slag of stoot opgeven. En waarom zouden ze ook. Al meerdere keren hebben we ons plan van aanpak besproken maar wat overdag een goed idee lijkt is ‘s nachts toch moeilijk tot uitvoer te brengen, zo blijkt.

Misschien na de verbouwing, als we wel een slaapkamerdeur hebben om dicht te trekken......

Blue Mountains

2010-08-17T13:52:00.006+10:00

Weer thuis na een lang weekend Blue Mountains. Net als vorig jaar met Cam en Kate en net als vorig jaar ook weer naar Blackheath. Het was vorig jaar zo goed bevallen dat we voor deze keer een nachtje extra hadden geboekt. Maar ondanks die extra nacht is het weekend werkelijk voorbij gevlogen. Zaterdag was een perfecte dag. De zon scheen de hele dag en ik ben samen met Kate naar Mount Victoria gereden waar we vervolgens een wandeling van ruim 3 uur hebben gemaakt. Na even gelopen te hebben konden we de jassen al uittrekken, zo lekker was het. Zondag was een ander verhaal. Net toen John en ik Anouk in de rugzak hadden gehesen om met zijn drieen te gaan wandelen kwam het met bakken uit de hemel. Plan B was ook leuk, lunchen bij tante Joan in Katoomba. Prei en aardappel soep, meat pie en een goed glas Pinot Noir, meer winters kan het bijna niet. Inmiddels was het opgeklaard en zijn we alsnog gaan wandelen. De Minnehaha Falls wandeling was enorm de moeite waard. We zijn helemaal naar de voet van de waterval gelopen, een behoorlijke afdaling maar wel goed te doen met een goed begaanbaar pad en trapjes voor de wat steilere stukken. Wel zo fijn voor John want die had Anouk op zijn rug [de foto van Anouk en mij is alleen voor de show!]
Naast het wandelen natuurlijk genoten van de kookkunsten van Cam en John en van dat grote ligbad met dat prachtige uitzicht.
Volgend jaar weer!

Luca's geboortedag

2010-08-04T20:28:00.007+10:00

3 jaar zou ze zijn geworden vandaag. Gisteravond zouden we, nadat ze naar bed was gegaan, de kamer versierd hebben. Haar kadootjes zouden al gekocht en mooi ingepakt zijn. Vriendjes en vriendinnetjes uitgenodigd, lang zal ze leven zingen, kaarsjes uitblazen, taart eten...............
Terwijl het vorig jaar al snel duidelijk was dat we voor haar verjaardag in Melbourne wilden zijn vond ik het dit jaar moeilijker om te bedenken hoe ik de dag door wilde brengen. Hopende op een mooie dag besloten we te doen waar we zo vertrouwd mee zijn geworden na haar overlijden, wandelen. En het was een prachtige dag, de zon scheen volop en gaf ons een warm en behaaglijk gevoel. Het uitzicht vanuit de Bible Garden over Palm Beach en Pittwater was indrukwekkend, de klim naar de vuurtoren pittig. Goed om het hoofd wat leger te maken. We hebben 4 ballonnen opgelaten, symbolisch voor ons gezin dat uit 4 bestaat. Anouk heeft ze uiteindelijk opgelaten, ik kon ze maar niet loslaten. Dat kleine meisje, zonder dat ze het weet is ze onze grote steun en toeverlaat.
Al met al een goede dag. Maar ik hoef natuurlijk niemand te vertellen dat we hem graag anders doorgebracht zouden hebben.

Luca in Augustus 2008

Ze wordt al groot

2010-07-31T23:16:00.002+10:00

de afgelopen 2 weken

2010-07-25T09:17:00.005+10:00

Natuurlijk was daar eerst de teleurstelling dat het Nederlands elftal de finale verloor.

Maar wat een lol heb ik gehad met de voorbereidingen. Toen ik eenmaal had besloten om naar dat Holland House gebeuren in Darling Harbour te gaan breidde de groep gegadigden zich snel uit. Een internationaal gezelschap, een ieder zo met zijn eigen redenen om op zo'n ongoddelijk uur op de maandagochtend richting Darling Harbour te gaan. Het merendeel voor het voetbal, Mel en Amy omdat zij de verleiding van zoveel knappe, lange Nederlandse mannen in 1 ruimte simpelweg niet konden weerstaan. Helaas verdwenen die mannen als sneeuw voor de zon toen dat beslissende Spaanse doelpunt werd gescoord. Werkelijk, ik heb een club nog nooit zo snel zien leeglopen. Voor iemand die trouwens geen oranje in de kast had was ik uiteindelijk errug tevreden met mijn outfit. Pruik en boa van een kostuumverhuurbedrijf en jurk van het Leger des Heils. Bij het Leger des Heils kon je de Nederlanders er zo tussen uit pikken, iedereen die iets oranje uit het rek pakte had zeker te weten ook een kaartje voor dat Holland House.

Maar goed, dat is inmiddels alweer 2 weken geleden. Mijn oranje outfit kan ik over 4 jaar weer aan, of eerder, mocht ik nog een koninginnedag in Nederland meemaken.

Nu moet ik natuurlijk steeds van jullie horen dat het zo lekker warm is in Nederland. En op de dagen dat het hier grijs en koud is ben ik dan best jaloers. Maar vorig weekend was het hier zo lekker warm dat het ook wel zomer leek. Ik denk zeker wel over de 20 graden. We zouden naar het Museum of Contemporary Art gaan maar toen we eenmaal bij Circular Quay waren was het zo lekker in de zon dat we het zonde vonden om naar binnen te gaan. In plaats daarvan hebben we een beetje rondgeslenterd in the Rocks en warme chocolademelk gedronken bij het Guylian Belgian Chocolate Café [want het blijft natuurlijk toch winter].

Met Anouk gaat het goed. Ze is heel erg lief en leuk, gezellig en makkelijk. Nog altijd Hollands Welvaren. Ik weet niet hoeveel ze nu weegt maar toen ik voor het laatst bij het consultatieburo was woog ze 10.3 kg. En dat is volgens mij bijna 2 maanden geleden.

Met de verbouwing gaat het op zich goed, alle ramen en deuren zijn besteld maar met een levertijd van 3 maanden moeten we dus geduld hebben. Maar het resultaat mag er zijn. Wel veel gedoe met de buren maar daarover een andere keer meer.

The morning after.............

2010-07-12T16:54:00.002+10:00

Oranje Boven

2010-07-09T07:58:00.003+10:00

Nou zeg, dat Nederland het zover heeft geschopt. Dat moet zelfs de "niet liefhebber van voetbal" toch leuk vinden. Ik ben zeg maar sinds de halve finale een soort van fanatiek geworden. Voor die wedstrijd ben ik mijn bed uitgekomen. Het was ook mijn bedoeling de kwart finale te kijken maar toen was ik op de bank in slaap gevallen en werd ik 1 minuut voor het einde wakker en dacht ik dat Brazilie met 2-1 voorstond. De finale ga ik kijken in een bar in Darling Harbour, daar is plaats voor zo'n 1000 tot 1500 Nederlanders. Ben benieuwd hoe het er daar aan toe zal gaan. Heb echter geen oranje [helemaal niks, zelfs geen paar sokken!] in mijn kledingkast dus moet nog wel op jacht dit weekend.

vroeg op

2010-07-07T06:54:00.000+10:00

om 04.30 uur opgestaan, gelukkig niet voor niets!!!!!!!

ons weekend

2010-06-30T09:02:00.000+10:00

Zaterdag gingen we vroeg de deur uit zodat John een beetje uit kon slapen. In de supermarkt kwamen we Linda, Bonne en Thomas tegen. Met zijn allen zijn we doorgelopen naar Taylor Square waar tegenwoordig op zaterdag een growers markt wordt gehouden. Onder het genot van een bakje koffie en cake lekker bijgekletst. We kwamen Jann, de verpleegkundige van het consultatie bureau die ons aan elkaar heeft voorgesteld, ook nog tegen. Ik vind het helemaal geweldig dit marktje [groot is het niet] want ik ben nu al een paar weken achter elkaar geweest voor bloemen, groenten en fruit. Dat ik dat nu zomaar bij ons om de hoek kan halen is een pluspunt. En Taylor Square ziet er nu ook iets levendiger en vriendelijker uit op een zaterdagochtend. Leuk om niet alleen de overblijfselen van de vrijdagavond te hoeven aanschouwen;-)

Bonne en Anouk in een innige omhelzing

Zondag hebben we de verjaardag van Trish gevierd in the Boathouse waar we heerlijk hebben geluncht.

de pianist

2010-06-23T21:06:00.002+10:00

John is een tijdje geleden met piano les begonnen. Als kind heeft hij ook les gehad en hij had al langer plannen om weer te gaan leren spelen. Toen bleek dat Rene naar een muziekschool in Randwick gaat is John een keer met hem meegegaan en heeft zich toen opgegeven. Afgelopen zondag was het jaarlijks concert van de school. Om 3 uur moesten de leerlingen aanwezig zijn. Uit bijna iedere auto die stopte kwam een lading kinderen [de muziekschool is voor kinderen en volwassenen] uit een enkele auto iemand gekleed in zwart, dat was de klas van John en Rene. Anouk vond het allemaal prachtig. Ze zat vooraan bij John op schoot en kon alle kinderen van dichtbij zien. Na de groep van John, die het overigens heel verdienstelijk deed, lieten alle leraressen hun kunsten horen: Carnival of the Animals-Finale, wat klonk dat ontzettend leuk en vrolijk. John was trouwens best tevreden met zijn optreden, zo tevreden dat hij zich afvroeg waarom ze hem gisteren een rekening gaven voor het volgende semester. "Ze zouden mij moeten betalen!" vond hij zelf.........

hier met Rene

en met nog een klasgenoot

verbouwing

2010-06-19T08:11:00.004+10:00

De verbouwing, nog steeds niet af, maar het gaat echt de goede kant op. De houten betimmering is nu helemaal af en inmiddels zijn ze bezig de houten vloeren op de 1e en 2e verdieping te leggen. En de eerste trap is geplaatst. Ik geloof dat dat ook bijna een dag heeft gekost omdat niks in dit huis recht is. Dus bij alles wat er gedaan moet worden is het passen en meten.

Onze buurman aan het einde van de straat die altijd wat te zeiken heeft, is het niet over zijn buren die een feestje hebben gehad dan is het wel over de fietspaden die worden aangelegd, praat inmiddels niet meer tegen ons. Door ons nieuwe dak is hij zijn uitzicht kwijt,zegt hij. En daardoor is de waarde van zijn huis gezakt, zegt hij. Had hij de plannen beter moeten bekijken en bezwaar moeten maken voor de gemeente onze aanvraag goedkeurde, vinden wij. Nu is het natuurlijk ook zo dat er de afgelopen 6 maanden helemaal geen dak was en hij meer uitzicht had dan ooit daarvoor. Volgens John is hij daaraan gewend geraakt en moet hij nu even aan de nieuwe situatie wennen. Tijd zal het leren.

Gisteren hebben we EINDELIJK alle keukenapparatuur gekocht. Overal is het uitverkoop momenteel, dus we hebben wat koopjes kunnen bemachtigen en dat is natuurlijk altijd fijn!

John, Matt de architect en Danny, de aannemer

de ene dag nog met steiger

de volgende weer zonder

Zondag

2010-06-13T20:00:00.011+10:00

vandaag voor het eerst pannekoeken gegeten

en of dat lekker was

nog altijd samen douchen

Carrington Falls

grote opruiming

2010-06-04T11:48:00.002+10:00

Vorig weekend stond in het teken van koken en opruimen. De vriezer zit weer vol met bakken zelfgemaakte tomatensaus en de zolderverdieping oogt een stuk beter.

Toen we vorig jaar Mei onze intrek namen in dit huis hebben we al onze spullen van het ene huis naar het andere overgebracht, zonder orde in de chaos aan te brengen. En chaos was het. Ik heb mijn boeltje eigenlijk altijd wel redelijk georganiseerd maar sinds Luca is overleden [volgende week maandag wordt het 20 maanden] is het hopeloos. Mijn hoofd stond er niet naar en het werd van kwaad tot erger. Overal stapels met van alles en nog wat, zomer en winter kleding aan hetzelfde rek [geen kledingkasten in dit huis, maakt het lastig om je rommel weg te stoppen], nergens maar dan ook echt nergens orde. Maar het tij lijkt gekeerd. We zijn nog niet klaar maar het gaat de goede kant op.

Er zit vaart in de verbouwing, dat geeft me motivatie. Ik kan niet wachten tot we weer terug kunnen.

Ik zit sowieso wel redelijk in mijn vel momenteel. Het was heerlijk om jullie allemaal weer even te zien, daar ben ik nog van aan het nagenieten.

En we hebben hier ons ritme weer te pakken. Anouk slaapt sinds een paar nachten weer door [hopelijk blijft dat zo!] en ik heb mijn pilates regime weer opgepakt.

Ik vind trouwens dat ons bezoek aan NL haar goed heeft gedaan. Ze heeft genoten van alle aandacht.

Uit eigen ervaring en van andere ouders die ook hun kind verloren hebben weet ik inmiddels dat het verdriet en gemis weer op de voorgrond zal treden. Het is een kwestie van "wanneer", niet van "of". Maar momenteel gaat het oke en daar ben ik blij om.

Tussen het opruimen door ook nog tijd voor leuke dingen; ontbijten bij

The Commons

in de afgelopen 2 weken.............

2010-05-22T10:01:00.008+10:00

..............ging de Okey collectie onder de hamer

...............werd ons dak geplaatst

..........werd de zijwand opgetrokken ..........en afgewerkt met hout...........en is Anouk gewoon heeeeeel erg lief geweest

Keith in de krant

2010-05-12T10:20:00.002+10:00

Vandaag staat er een stukje in de krant over de vader van John en zijn verzameling die dit weekend onder de hamer gaat. Klik hier voor de online versie.

nieuw dak

2010-05-11T22:38:00.003+10:00

Vandaag was het eindelijk zover. Het dak werd gebracht. Beetje naief van mij om dan te denken dat dat er ook meteen dezelfde dag op zou liggen. Maar alle sky lights [2 in iedere slaapkamer en 1 in de badkamer] zijn wel geplaatst.

ook nog wel even waard om te noemen:

het was vandaag 27 graden [da's niet gek voor de laatste maand van de winter]
Anouk heeft afgelopen nacht voor het eerst weer de hele nacht doorgeslapen en ook nog eens in haar eigen bed [phew]
radiateur van auto moest worden vervangen [da's dan weer jammer, zo'n onverwachte kostenpost, maar gelukkig komt er nu geen rook meer onder de motorkap vandaan;-)]
Aankomende zaterdag en zondag gaat de collectie van de vader van John onder de hamer. Ik was er vandaag even en de voorbereidingen zijn in volle gang
ik kan mijn spijkerbroek weer aan, als ik blijf staan tenminste.........

Vast voedsel

2010-05-10T16:43:00.004+10:00

Voor veel moeders een grote bron van stress, ook voor mij toen Luca op vast voedsel overging. Bij Luca deed ik het volgens "het boekje". Maar ja, zij had "dat boekje" natuurlijk niet gelezen. Luca hield niet van rijstebloempap, banaan en wat voor gepureerde flauwe substantie dan ook. Zij ging pas goed eten toen zij zichzelf kon voeden en met de gewone pot [die hier altijd erg lekker en smaakvol is]mee at. Toen nam ik me voor om bij ons volgende kindje niet te stressen en het gewoon op zijn beloop te laten. En zie hier het resultaat!

geroosterde aardappel, broccoli, snowpeas, taragon, knoflook en een beetje peper, wie vindt dat nu niet lekker

Amnesty International

2010-05-09T22:03:00.006+10:00

Een paar jaar geleden werd ik lid van Amnesty International. Ik weet het nog als de dag van gisteren. Ik werd op Oxford Street aangesproken door een jongen die leden aan het werven was. Ik wist toen net dat ik [voor de allereerste keer] in verwachting was. High van de hormonen had ik, voor ik het wist, een contract getekend. Sinds die tijd maak ik maandelijks een bedrag over. Of nee, eigenlijk doe ik niks want dit bedrag wordt automatisch afgeschreven. En dat kan toch eigenlijk niet, alleen zo'n financiele bijdrage. Dus afgelopen Zaterdag gingen we met zijn drieen richting Bondi Beach om een ander soort bijdrage te leveren. Er werd een Human Life Ring gevormd om de aandacht te vestigen op het Australische vluchtelingenbeleid. En als je zelf vrij bent om maar gewoon de hele wereld over te vliegen om je familie en vrienden te bezoeken is dat toch wel het minste wat je kunt doen.

John was iets minder onder de indruk van die rode bandana

weer een jet lag

2010-05-07T22:37:00.003+10:00

Zoooooo, we zijn weer in Sydney! Na een hele lange zit gingen we gisteravond rond acht uur door de douane [12 uur ‘smiddags NL tijd]. We hebben er dus precies 24 uur over gedaan. Ook de terugreis is goed verlopen. Van Amsterdam naar Kuala Lumpur weer een extra stoel en gezellige Nederlanders om mee te kletsen. Anouk deed een middagdutje van een kleine 3 uur en ook het laatste gedeelte van de 12 uur durende vlucht sliep ze. Ik daarentegen deed geen oog dicht. Ik slaap sowieso al slecht in vliegtuigen en tegen de tijd dat ik moe begon te worden werd het ontbijt alweer rondgebracht in het vliegtuig.
Van Kuala Lumpur naar Sydney zaten we bij het raam. Geen extra stoel deze keer terwijl het vliegtuig voor de helft leeg was. Er zat een jonge jongen uit Goa, India naast ons. Hij ging voor het eerst naar Australie, vrienden bezoeken. Hij had er zin in en was wel in voor een praatje. Ook toen het wiegje voor Anouk werd opgehangen en de stewardes hem een andere stoel aanbood bleef hij lekker gezellig naast ons zitten. Toen had ik direct moeten zeggen dat hij mij een plezier kon doen met de extra ruimte maar dat deed ik dus niet en later vond ik het lullig om hem te vragen ergens anders te gaan zitten. Hij was tenslotte de vriendelijkheid zelve.
Ook deze vlucht van 7 en een half uur ging eigenlijk gewoon heel goed maar ik vond het wel een beproeving omdat de vermoeidheid inmiddels was toegeslagen.
Maar aan alles komt een eind, dus ook aan deze vliegreis, godzijdank.
John en oma Trish waren op het vliegveld om ons te verwelkomen. Heerlijk om mijn mannetje weer te zien en voor hem om ons [lees:Anouk] weer te zien.
Die 2 hebben de schade vannacht al ingehaald, lekker saampjes tot een uur of 3 voor de tv gezeten omdat Anouk alles wilde, behalve slapen. Vanochtend was het 11 uur toen we met zijn drieen in ons bed wakker werden.

Maar lui was ze nog steeds.

oproepje

2010-04-25T17:21:00.002+10:00

Bij gebrek aan telefoonnummers en emailadressen gebruik ik mijn blog even om een oproepje te doen aan mijn oud Bartimeushage collega's. Ik zou het heel leuk vinden jullie nog te zien voor ik ga [jullie= Miranda, Pim, Ciska, Eljo, Wanda en Elle , al heb ik jullie twee al gezien].
Ik heb aanstaande dinsdag en woensdagavond en volgende week maandag nog vrij. Bel mij even op 06-20373707. Ik hoop dat het gaat lukken!

dutch virus

2010-04-19T19:02:00.009+10:00

first Liga [dutch baby cookie]

We finaly made it to Amsterdam to catch up with Elle, Frank and Kaio after battling this stupid dutch virus. We are still trying to get over it but feeling better since yesterday. Can't believe we both got sick, as we really don't have time for that kind of stuff. Yesterday was a true summers day, lovely to be out and about. Anouk is doing ok, she is enjoying all the attention. She is not the good sleeper she is at home. Waking up a couple of times during the night, wanting a feed each time. Feels like I'm travelling with a new born baby!
Today is shopping day......Amsterdam, here we come!

Jet lag............

2010-04-12T16:31:00.004+10:00

...........It is getting better but the last couple of nights have not been fun! Anouk is experiencing serious jet lag, and because she is, I am too. The flight itself went really well. During the first leg from Sydney to KL we had the front row almost to ourselves, which was great. The second leg from KL to Amsterdam we were sitting next to some lovely Dutch people, which was even better. They were all very helpfull and more than happy to hold Anouk for me whenever I needed to go to the toilet.

So far we have been catching up with family and friends, trying to get in some kind of a routine, battling a bit of a cold, enjoying my dad's cooking [hollandse pot] and the fact that it hasn't been raining since we arrived!

a whole chair to herself

first stop; Natascha picked us up from the airport as my dad had to go to hospital for a check up. We stayed with her in Leusden untill my parents picked us up on their way home.

Bas, Anne, Anouk and Luna

Having a bath

with Opa

happy with all the attention

Onderweg

2010-04-07T21:33:00.005+10:00

Beste Nederlandse mensen. Sjon hier. Detje en Anouk zijn veilig onderweg. Zomaar en paar fotos ik had bij de luchthaven genonem. Volgs mij zitten ze op dit moment ergens boven Kuala Lumpur in Malasia. Dikke kus vanuit Sydney.

Zomaar wat foto's

2010-04-04T19:34:00.003+10:00

Altijd blij om op pad te gaan

kleine buddha

Margot is in Australie

Eerste chocolade Paashaas van Amy gekregen,
moest natuurlijk even worden geproefd

vanmiddag op de terugweg van het Museum of Sydney

Een aangename herfstdag in Sydney

2010-03-26T19:23:00.004+11:00

transport naar het zwembad

met vriendje Casper

volop genieten

Boodschappen doen

2010-03-24T17:34:00.000+11:00

Familiekiekjes

2010-03-23T10:41:00.005+11:00

Het gebeurt niet vaak dat alle Okey broers zich tegelijk op het zuidelijk halfrond bevinden. Daniel en zijn vrouw Antonia wonen in Engeland, Warwick en zijn vriendin Cornelia in Duitsland.

De afgelopen 3 weken was de hele familie echter in Sydney, voor een welverdiende vakantie en om afscheid te nemen van het ouderlijk huis. Maar omdat dingen wel vaker niet helemaal volgens plan verlopen [schrijft zij die midden in een verbouwing zit en daar dus alles van af weet] is het voor dat afscheid nog iets te vroeg. Er was niet genoeg animo voor de veiling dus het huis blijft vooralsnog op de markt. Desalniettemin was het erg leuk, of is het erg leuk moet ik zeggen want ze zijn nog niet vertrokken, om iedereen bij elkaar te hebben. Jeugdherinneringen werden opgehaald en zo levendig verteld dat de tranen over onze wangen stroomden van het lachen. Vooral het naspelen van Mad Max, met een echte auto en brommer wel te verstaan, was blijkbaar favoriet. Niet in de straten van Sydney natuurlijk maar allemaal binnen de hekken van Denham Court. Volgens hun eigen zeggen volkomen veilig, zolang ze maar uit het zicht van hun moeder bleven. Deze week vertrekt iedereen weer. Ben benieuwd wanneer we elkaar weer zullen zien.....

van links naar rechts Mark, John, Trish, Keith, Warwick en Daniel

Antonia en Daniel

Warwick, Antonia en Anouk

Daniel en Anouk

Warwick en Anouk

Onze Zaterdag.................

2010-03-21T11:23:00.009+11:00

............begon vroeg, zo rond 6 uur wel te verstaan. Dat is de tijd dat Anouk wakker wordt. Na zo ongeveer 11 uur aan een stuk te hebben geslapen, dus ik schrijf dit niet om te klagen. Maar voorheen viel ze dan, na even snel te drinken, nog weer in slaap. Dat zit er voor nu niet meer in. Ze heeft de slaap uit en is klaar om de dag te beginnen. Ik ben wel een ochtendmens dus het valt mij niet zo zwaar om dan op te staan [al vind ik 6 uur ook wel aan de vroege kant]. Arme John, voor hem is de vroege ochtend een grote ellende. Dus meestal gaan Anouk en ik er samen op uit, gewoon voor een wandeling of om boodschappen te doen. Gisteren was John echter ook vroeg van de partij en zijn we samen op pad gegaan.

Na de boodschappen te hebben gedaan was het tijd voor de meer aangename dingen in het leven.

brunch bij Forbes&Burton

zwemmen in een rockpool in Maroubra

Rechtop zitten

2010-03-19T15:46:00.003+11:00

blij meisje

2010-03-17T20:45:00.001+11:00

Maandagavond Concertavond

2010-03-17T17:06:00.009+11:00

Afgelopen maandag zijn we naar een concert van Massive Attack geweest, voor het eerst uit met zijn tweeen zonder Anouk. Mark[broer van John] en zijn vriendin Dania kwamen oppassen. Dat dat niet helemaal zonder slag of stoot zou gaan had ik wel verwacht, dus toen ik geen antwoord kreeg op mijn smsje "how is it going?" zag ik de bui al hangen. Gelukkig kwam na een half uur het verlossende bericht "she is asleep"en kon Mama er goed voor gaan zitten [Papa's lijken zich toch wat minder bezorgd te maken] op de trappen van het Opera House. Geweldige lokatie voor een concert. Een van de bandleden maakte de opmerking dat het niet vaak gebeurt dat zij een beter uitzicht hebben dan het publiek.

Dat was nog eens een goede manier om de week te beginnen.

4 maanden

2010-03-10T09:34:00.000+11:00

Verrassing!!!!!!!

2010-03-09T11:13:00.002+11:00

Sydney To: Kuala Lumpur
Flight:
Malaysia Airlines MH122
Depart:
Wed, 07 Apr, 14:00
Arrive:
Wed, 07 Apr, 20:30
Kuala Lumpur To: Amsterdam
Flight:
Malaysia Airlines MH16
Depart:
Wed, 07 Apr, 23:55
Arrive:
Thu, 08 Apr, 06:35
Amsterdam To: Kuala Lumpur
Flight:
Malaysia Airlines MH17
Depart:
Wed, 05 May, 12:00
Arrive:
Thu, 06 May, 06:05
Kuala Lumpur To: Sydney
Flight:
Malaysia Airlines MH141
Depart:
Thu, 06 May, 09:00
Arrive:
Thu, 06 May, 18:50

Onze zaterdagmiddag in het zwembad

2010-02-27T19:36:00.004+11:00

zoek de verschillen

2010-02-25T12:53:00.002+11:00

Heerlijk vind ik ze, dadels..........maar wat lijken ze veel op kakkerlakken

Vandaag precies 15 weken oud

2010-02-23T17:43:00.000+11:00

verbouwing

2010-02-23T07:17:00.014+11:00

Het is wel weer eens tijd voor een update over de
verbouwing. Met de bouw op zich gaat het wel goed, niet tegen gekke dingen aangelopen en nog redelijk op budget. De moeilijkheden [die er natuurlijk altijd zijn] met deze verbouwing lijken nogal samen te hangen met onze buren. We hebben weken vertraging opgelopen door een probleem met de buren naast ons. Direct grenzend aan ons huis is een "boarding house" [een pand met meerdere kamers en gedeelde keuken, douche en toilet voorzieningen]. Ik herinner het me nog als "het huis voor oude mannen" want toen ik John net leerde kennen woonde er alleen oude mannen.
Ze dronken allemaal veel bier want op Zondagavond stonden er God weet hoeveel kratten met legen flessen op de stoep, klaar voor recycling. In de loop der jaren zijn er nogal wat verschillende eigenaren geweest, stuk voor stuk met het idee om de hele boel plat te gooien, appartementen te bouwen en die voor heel veel geld te verkopen. Maar het bestemmingsplan voor een boarding house is niet, of in ieder geval moeilijk, te wijzigen. De huidige eigenaren zijn van onze leeftijd en hebben het helemaal gehad met hun "investering". Ze hebben ons duidelijk gemaakt geen cent meer uit te geven aan "die bodemloze put" zoals ze het noemden.
Toen de aannemer begin December ons dak sloopte kwamen we er achter dat het dak van het boarding house geen eigen dakgoot heeft maar uitloopt in onze dakgoot die wij daar weg wilde halen om de muur te verhogen. Ieder huis moet natuurlijk zijn eigen dakgoten hebben dus het leek voor de hand liggend dat zij die zouden instaleren. Maar nee. Zij vonden het prima dat wij werk zouden doen aan hun pand, op onze kosten, om wateroverlast aan ons huis te voorkomen.
Dat leek ons niet redelijk maar 1 uur overleg met een advocaat en 575 dollar later was het ons duidelijk dat het er niet toe doet wat redelijk is en wat niet. Uiteindelijk heeft onze architect het ontwerp van ons huis zodanig aangepast dat we de dakgoot kunnen behouden zonder werk te hoeven doen aan het pand van de buren. Probleem opgelost maar de nodige vertraging opgelopen.

alle afvoeren en leidingen op de juiste plek

de nieuwe betonnen vloer met vloerverwarming

De begane grond, 1e en 2e verdieping met de gedeeltelijke oude vloeren

hier worden de balken voor de nieuwe vloeren geplaatst

En er waren meer foto's en nog een heel verhaal over onze achterburen maar de internetverbinding was uitgevallen dus dat hele stuk was niet opgeslagen en nu dus weg en ik heb geen zin om overnieuw te beginnen.
Volgende keer maar weer.

Jervis Bay

2010-02-16T09:10:00.006+11:00

Over het kamperen. Dat is ietwat in het water gevallen [en dat is dan ook nog een understatement] We vertrokken afgelopen zaterdag vol goede moed en met regen. De rit naar Jervis Bay was aangenaam, niet druk op de weg, gestopt om te lunchen bij de Woodfired Sourdough Bakery
in Berry en vervolgens nog even rondgeneust bij de kampeerwinkel in Nowra. Aangekomen bij het kampeerterrein bleek dat Cam en Kate hun binnentent vergeten waren.........dus zij weer terug naar Sydney en wij aan de slag met een geleende tent die we nog nooit eerder hadden opgezet. Het resultaat was niet helemaal ok, tent stond een beetje scheef waardoor we de ingang niet dicht konden ritsen met als gevolg een natte binnenkant en midden in de nacht een possum in de tent! Ik schrok me helemaal een ongeluk, de possum ook dus die wist niet hoe snel hij weer weg moest komen. Anyway, niet veel geslapen die nacht en het bleef maar regenen. Tegen het einde van de zondagmiddag was ik het helemaal zat en volgens de voorspellingen zou het maandag ook nog regenen dus besloten we maar naar huis te gaan. Alles zeiknat in de auto............en toen werd het droog en kwam de zon door. Dat zal je net zien.

Prachtig weer dus op Maandag. Gelukkig is er hier in Sydney natuurlijk ook genoeg strand dus we zijn naar Coogee geweest waar we dan toch nog gebruik konden maken van onze nieuwe Beach Shelter voor Anouk.

Dinsdag ben ik naar de ouders van John gegaan om daar de tent schoon te maken en te laten drogen. En dan is het nu alweer bijna weekend. De plannen voor dit weekend:

naar pilates [zaterdag en zondag, is nodig], naar Zen voor een massage [verjaardagskadootje van John, is ook nodig] en naar een workshop "life writing" .

Wat zijn jullie plannen?

Het gaat goed met Anouk

2010-02-12T20:48:00.003+11:00

De foto's spreken voor zich, het gaat erg goed met Anouk. Afgelopen woensdag was ze 3 maanden, nieuwe hobby naast staan: omrollen. Ze kan het al goed zelf en dat betekent dat we haar ook al beter in het oog moeten houden. Dat is nog wel wennen want Luca was veel minder beweeglijk.
We gaan dit weekend kamperen, we gaan naar Jervis Bay. We vertrekken morgen en komen maandag of dinsdag weer terug, dat ligt een beetje aan het weer. Voor het weekend is regen voorspeld en vanaf dinsdag weer droog en zonnig. Dus als het echt pet is dan blijven we een nachtje extra zodat we op dinsdag nog wat zon kunnen pakken.

Fijn weekend!

Jarig aan de koffie

2010-02-03T10:47:00.004+11:00

Vandaag is John jarig en hij heeft zijn kadootje vanochtend al direct in gebruik genomen. Een cafetiere, oftewel een koffie plunger. Grof gemalen koffie onderin de cafetière wordt overgoten met kokend water. Het mengsel laat je enkele minuten 'trekken' en vervolgens wordt, van bovenaf, de 'plunger' naar beneden gedrukt waardoor het bezinksel zich onder de plunger verzamelt en op die manier wordt gescheiden van de koffie.
Want ja, we nemen onze koffie serieus. Voor de Kerst had hij een koffiemaler gekregen en sindsdien drinken we dus iedere ochtend versgemalen koffie. Natuurlijk met opgeklopte warme melk.
Een koffiezetapparaat zie je hier bij niemand. Wij hadden er een maar die had wat schade opgelopen van de reis Nederland >Australie en inmiddels zijn we overgestapt op de plunger.
Australiers houden wel van goede koffie, ze drinken veel take away koffie maar je zou ze de kost moeten geven die thuis genoegen nemen met een bakkie oploskoffie met een scheut koude melk.

Nee, wij beginnen de dag goed, met echte koffie. Proost!

Verjaardags picknick

2010-02-02T21:12:00.005+11:00

Ik was vorige week Woensdag jarig en John morgen. Afgelopen Zondag zijn we met wat vrienden naar de Botanical Gardens geweest voor een gezellige picknick. Het voelt voor mij nog altijd bijzonder dat ik mijn verjaardag buiten kan vieren. Het ziet er nogal bewolkt uit op de foto's maar het was een lekkere dag.

En volgens mij zitten jullie alweer in de sneeuw................

Spelen op de mat

2010-01-29T21:46:00.003+11:00

alleen

en met Casper

Australia Day

2010-01-26T20:35:00.003+11:00

Op 26 Januari 1788 kwam de eerste Engelse vloot in Sydney aan. Dit wordt gevierd en dat betekent een vakantiedag! Wij zijn weer richting Wylie's Bath gegaan.

voor de Sydneysiders

2010-01-25T12:25:00.002+11:00

Ik ga hier zeker even rondsnuffelen!

Klik hier voor datums

Spelen op de mat

2010-01-25T10:22:00.012+11:00

Anouk heeft haar handjes, en wat je daar zo al mee kunt doen, inmiddels ontdekt. Vorige week kwam dat handje voor het eerst richting het speeltje, nu grijpt ze het vast alsof ze nooit anders gedaan heeft. Al die stapjes in de ontwikkeling, het tempo waarmee baby's leren, het blijft me verwonderen. En ik ben ook heel erg blij dat we het weer van zo dichtbij mee mogen maken.

weekend

2010-01-18T13:23:00.005+11:00

Druk weekend achter de rug. Zaterdag ochtend zijn we (weer) op pad geweest om nieuw keukenapparatuur uit te zoeken. Het valt nog niet mee om de juiste maat, de juiste look en de juiste prijs te vinden! Daarna naar cafe Sopra om onze honger te stillen en naar Fratelli Fresh voor onze boodschappen. Dit alles onder 1 dak, gemak dient de mens.
Daarna naar huis om voorbereidingen te treffen voor de BBQ. Rene is een weekje alleen thuis dus hij kwam bij ons eten. Het was allemaal wat behelpen omdat ons buitenplaatsje helemaal vol staat met een steiger en het ook net begon te regenen. Maar het eindresultaat was lekker. Voor het toetje zijn we naar Victoria Street gelopen voor een ijsje van Messina. 1 bolletje hazelnoot, yummie!
Anouk voor de gelegenheid uit haar bedje gehaald en in de kinderwagen meegenomen. Ze sliep gewoon overal doorheen.
Gisteren zijn we naar de ouders van John geweest om te helpen met werkzaamheden in en rondom hun huis. Ze zijn van plan om het huis te verkopen en 7 februari is de eerste bezichtiging dus er zijn nogal wat klusjes die gedaan moeten worden. Het was een productief dagje. Terwijl John en ik druk aan het schilderen waren had Anouk lol met haar Australische oma.

Alana in Sydney

2010-01-13T09:23:00.005+11:00

Alana was gisteren even een dagje in Sydney. Als stewardess bij Qantas moet ze, terwijl ze in Melbourne woont, vaak vanuit Sydney vliegen. Dus als ze dan wat tijd over heeft spreken we af.

Gisteren zijn we naar Nielsen Park geweest [bovenstaande foto heb ik even van het internet gehaald]. Het strand heet Shark Beach. Ik vind het heerlijk hier. Geen golven omdat het een strandje in de haven is en er zijn veel schaduwrijke plekken te vinden in het parkland grenzend aan het strand. En de koffie van de kiosk smaakt goed.

Anouk heeft haar inentingen overleeft. Of eigenlijk moet ik zeggen; ik heb de inentingen overleeft. Natuurlijk flink huilen maar dit was snel weer over. Ze was gisterenmiddag ook meer aan het huilen dan ik van haar gewend ben maar verder lijkt ze er geen last van te hebben.

2010

2010-01-11T10:57:00.005+11:00

Beter laat dan nooit, natuurlijk nog de allerbeste wensen voor 2010.
We zijn de feestdagen best redelijk doorgekomen maar ik ben ook wel blij dat het weer voorbij is.
Luca is iedere dag in mijn gedachten en ik mis haar iedere dag maar hoe je het ook wendt of keert, het gemis voelt scherper tijdens deze dagen. Niets gedaan aan Sinterklaas; Anouk is nog te klein en Luca is er niet meer. Geen kadootjes onder de boom voor Luca want ze is er niet meer. Maar natuurlijk heb ik wel voor haar gekeken en weet ik precies wat ik voor haar zou hebben gekocht. Als ze er nou nog maar was. We zijn allemaal verwend, hebben leuke kadootjes gekregen, maar wat we het allerliefste willen is Luca terug. Maar ze komt nooit meer terug, niet zoals ik haar terug wil, als mijn dochtertje voor wie ik zo graag wil zorgen.

Met de geboorte van Anouk en de feestdagen hebben we veel post ontvangen. Soms gericht aan de familie Okey, vaker aan John, Det en Anouk. Alsof er een fout is gemaakt, want er hadden toch 4 namen moeten staan. Waar eens John, Det en Luca stond staat nu John, Det en Anouk. Een enkele keer is de post gericht aan ons allemaal.
Als ik zelf een kaartje schrijf zweeft mijn hand minuten lang boven het papier. Ik weet niet goed hoe ik moet eindigen. Wel of niet Luca's naam erbij..............
Het gaat hier niet om goed of fout, ik schrijf het omdat het aangeeft hoe de dood van Luca mij in mijn basis geraakt heeft. Niets is meer vanzelfsprekend, zelfs niet het ontvangen en versturen van een kaartje.

Morgen moet Anouk voor haar inentingen. Ik zie er als een berg tegenop. Luca reageerde vrij heftig op deze inentingen, ze kreeg verhoging en wilde bijna een hele dag niet drinken. Daarna ging ze zo achteruit en terwijl dit hoogst waarschijnlijk niets met de inentingen te maken had kan ik het toch niet van me afschudden. Voor mij gaan die inentingen en haar achteruitgang hand in hand. De start van een periode vol ziekenhuisopnames hier in Sydney voor we uiteindelijk met spoed eerder dan gepland weer richting Melbourne vertrokken.
Anouk is gezond en sterk. Het zal even huilen worden maar dan pakken we de draad van het normale leven hopelijk gewoon weer op.

Ons leven met Anouk verloopt tot nu toe heel soepel. Meteen even afkloppen, want je zal zien dat nu ik er iets over schrijf het natuurlijk gaat veranderen.
Ze is met haar 7 kilo! in onze ogen helemaal baby-af. Ze is alert, kletst je de oren van je hoofd en vindt het geweldig als je haar taaltje spreekt. Overdag is ze redelijk veel wakker maar 'savonds om een uur of 8 houdt ze het voor gezien. Dan gaat ze graag naar bed. Tot een uur of half 6 de volgende ochtend, dan word ik wakker van het gesabbel en gesmak waarmee ze aangeeft dat ze honger heeft. Ze drinkt dan heel snel en valt weer in slaap tot een uurtje of 7, half 8.

Gisteren is ze voor het eerst in de zee geweest! Wylies bath [een zwembad in zee] is een van de vele "rock pools" in Sydney. Maakt het zwemmen een stuk veiliger! Het ligt iets ten zuiden van het strand Coogee en biedt veel schaduw. Dat is een pluspunt maar hierover een andere keer meer.
Het water was 22 graden en dat vond Anouk in eerste instantie duidelijk te koud. Ik stond al klaar met haar handdoek om haar weer over te nemen van John maar hij zette door en toen vond ze het toch wel okay. Niet dat ze het geweldig vond, maar goed, ze is dan ook pas 9 weken.

super baby

2009-12-30T19:38:00.001+11:00

Ze doet niets liever dan staan!

Merry Christmas!!

2009-12-25T20:43:00.001+11:00

Onze eerste kerstdag zit er alweer bijna op, een regenachtige dag en een traditionele kerst lunch.
Dat het vandaag wat frisser was kwam goed uit. Je moet er toch niet aan denken om in 40 graden in de keuken te zwoegen met de oven op 180 graden voor de roast turkey.

De tafel mooi gedekt, het zilver uit de kast, de kaarsen branden, klaar om te lunchen Natuurlijk ook dit jaar weer een muts voor iedereen, one size fits all.................

well, almost all.......................

lief

2009-12-19T18:33:00.000+11:00

Een weekend vol kaarsen

2009-12-13T21:24:00.002+11:00

Wij zijn net terug uit de Botanical Gardens, waar net als vorig jaar, een bijeenkomst van de Compassionate Friends was georganiseerd om gezamelijk kaarsen te branden. Het was goed om er dit jaar weer te zijn geweest. We merkten dat we nu meer ruimte hadden voor de verhalen van de andere mensen daar en dat het goed voelt om samen te zijn met mensen die ook een kind verloren hebben. Een paar bekende gezichten van vorig jaar maar ook een aantal nieuwe gezichten. Inspirerende mensen ook, fijn om een gesprekje mee te hebben ook al is het maar voor even.

Zaterdag hadden we al een kaarsje gebrand voor Luca in de kathedraal. Samen met onze [nieuwe] vrienden Rene [nederlander] en Anabella [australische] en hun dochtertje Emilie. Zij brandden een kaarsje voor hun zoontje Niclas die in Februari is overleden. De verpleegkundige van het consultatieburo heeft ons met elkaar in contact gebracht en het klikt heel goed. Na het branden van de kaarsjes zijn we ook naar de Botanical Gardens gegaan voor een heerlijke picknick. En dat was ondanks onze omstandigheden heel gezellig.

Worldwide Candle Lighting

2009-12-07T15:55:00.003+11:00

Aankomende Zondag is Worldwide Candle Lighting. Ik nodig jullie uit om een kaarsje te branden tussen 7 en 8 uur 'savonds, voor Luca en alle kinderen die niet meer bij ons zijn.

This coming sunday is Worldwide Candle Lighting. I welcome you to burn a candle between 7 and 8 pm, for Luca and all other children no longer with us.

out and about

2009-12-02T12:21:00.004+11:00

close up

2009-11-27T09:39:00.004+11:00

Hoe het met ons gaat

2009-11-25T14:32:00.005+11:00

Ik krijg van verschillende mensen emails en smsjes met de vraag hoe het nu met mij gaat en met John en met ons.
Ik heb me er nog niet aan gewaagd hierover te schrijven omdat er geen eenduidig antwoord is. Laat ik beginnen met dat het over het algemeen goed gaat. Maar ik voel van alles, opluchting, blijheid, moeheid, verdriet, gemis en het loopt allemaal door elkaar. Maar ik denk toch dat het gevoel van opluchting op dit moment de overhand heeft. De laatste weken voor de bevalling waren erg zwaar en emotioneel ik voelde me totaal niet gemotiveerd om ook maar iets te ondernemen. Voor mijn gevoel stond het leven stil.
Zodra Anouk geboren was en ik met eigen ogen kon zien dat ze gezond was had ik het gevoel dat de stress van de weken daarvoor in een keer weg was. Ik kreeg haar direct bij me en ze is niet meer bij me weg geweest. En dan is daar direct het verdriet, waarom kon Luca niet zo’n start hebben? Dat is heel dubbel.
We noemen Anouk regelmatig Luca. Dat gebeurt gewoon, we maken er ook geen punt van. En we vragen ons natuurlijk af hoe Luca het gevonden zou hebben, haar zusje, een baby in huis.
We missen haar enorm.

Afgelopen zaterdag waren we even de stad in. We werden door verschillende mensen aangesproken; “wat een schattig kindje, geniet er maar van, voor je het weet zijn ze groot”. We worden gezien als een gezinnetje met 1 kindje, nieuw in de rol van ouders. We beamen de opmerkingen. Maar ze moesten eens weten.

De etalages van de warenhuizen zijn versierd, alles en iedereen is al in Kerst stemming. Dat bracht me terug naar 2 jaar geleden toen ik met de moeder van John in Melbourne liep en ik me verdrietig voelde omdat Luca in het ziekenhuis lag.

Afgelopen zondag was het erg heet. 40 graden! Als Luca nog had geleefd had ik me daar zorgen over gemaakt, hoe ze daarop zou reageren, of het niet teveel voor haar zou zijn. Over Anouk maakte ik me geen zorgen, merkte ik. Zo is het dus, het hebben van een gezond kindje.

John is vorige week alweer aan het werk gegaan. Uit noodzaak geboren [verbouwing, dubbele hypotheek en rekeningen die we momenteel moeten betalen] want het liefst zou hij lekker bij ons thuis zijn.

onder de douche

2009-11-19T11:58:00.003+11:00

Ik ben al verschillende keren achter de computer gaan zitten om een stukje te schrijven maar iedere keer bleek dat nog een te grote klus.
Vandaag eerst maar een stukje over Anouk. Met haar gaat het meer dan goed. Iemand schreef “Hollands Welvaren”, nou dat is ze zeker!
We hebben niet het gevoel dat we een pas geboren baby in onze armen hebben als we haar vasthouden. Gisteren kwam de verloskundige op bezoek en hebben we Anouk gewogen, 4905 gram! Ze was na de geboorte 200 gram afgevallen en nu zit ze alweer ruim boven haar geboortegewicht. Ze is tot nu toe erg gemakkelijk en lijkt het wel prettig te vinden bij ons. Ze drinkt goed van de borst, slaapt goed, poept en plast goed en als ze wakker is is ze heel gezellig. Een tevreden dametje!
John heeft al een paar keer met haar gedoucht en dat vindt ze heerlijk.

Ik schrijf snel een stukje, ik beloof het. Voor nu nog even wat foto's

2009-11-16T16:43:00.002+11:00

We zijn thuis!

2009-11-13T22:41:00.001+11:00

De groetjes van Anouk

2009-11-11T17:59:00.009+11:00

Het gaat harstikke goed met Anouk wie nu 36uren oud is. In deze foto heeft ze de leeftijd van een paar minuten. Ze begon hier al haar ogen open te doen.

Hier lag ze op de weegschaal ...even niet blij dus. 4,765kilo van leifde:

..en met Nan (haar Australische Oma):

Detje moet nog 1-2 dagen in ziekenhuis blijven om de keizersnee bij te komen (daar wordt ze ongeduldig door). Anders gaat het met haar prima.

Wij zijn van plan veel meer fotos in de komende dagen op de blog te zetten. Dikke kus van ons naar jullie allemaal.

Geboren!

2009-11-10T20:41:00.002+11:00

Vandaag om 12.45 uur vanmiddag (2.45 uur Nederlandse tijd) is geboren:

ANOUK WILLEMIJN

Ze weegt 4700(!) gram en is 48 centimeter lang.

We maken het goed, maar we zijn nog in het ziekenhuis, want het was weer een keizersnee.

Foto's en meer nieuws volgt.

Met een beetje geluk, komt ze morgen

2009-11-09T23:44:00.002+11:00

Lieve iedereen,

John hier. Vanavond blijft Detje in ziekenhuis. Met haar en dochter nr.2 gaat alles prima. Wij hebben vanmiddag de eerste onderdeel van weeën opwekken begonnen, en dat is heel goed gegaan dus Detje en baby mogen vanavond nog even slapen om energie te bewaren, zodat de verloskundigen en artsen vroeg morgen octhend de laatste loodjes mogen afmaken. Wij houden jullie allemaal op de hoogte. Dikke kus vanuit downunder.

john xxx

nog altijd geen baby

2009-11-09T13:20:00.000+11:00

Dus we gaan zo weer richting ziekenhuis. Hopelijk gaat het vandaag allemaal wat sneller.

en we zijn weer thuis

2009-11-08T19:49:00.002+11:00

Het was een drukke dag in het ziekenhuis en de catheter die ze bij mij zouden inbrengen [manier om de bevalling in te leiden zonder medicatie te gebruiken] is een procedure die geen hoge prioriteit heeft. Dus niemand kon zeggen wanneer ik aan de beurt zou zijn. Morgen weer een dag, en misschien komt ze ondertussen vanzelf.

Ik hou jullie op de hoogte!

naar het ziekenhuis

2009-11-08T13:25:00.001+11:00

Rustig weekend achter de rug dus wij gaan nu richting ziekenhuis................

nog altijd geen baby

2009-11-06T12:53:00.002+11:00

Gisteren bij de verloskundige geweest en het plan [zonder op de details in te gaan] is als volgt:
Als dit kleine vrouwtje er zondag nog niet is ga ik naar het ziekenhuis om de bevalling in te leiden. Er zijn verschillende opties, hangt allemaal af hoe het er zondag voorstaat met mij en de baby.
Ik ben net terug van mijn chinese kruidenheks voor mijn inmiddels 4e sessie acupunctuur en vanavond komen Cam en Kate eten, een afhaal van Spice I Am en ik ga de meest pittige maaltijd bestellen die maar op het menu staat!

Ik moet zeggen dat ik er behoorlijk wiebelig van word, al dat wachten. Erg emotioneel ook, ben veel met Luca bezig, de tranen zitten erg hoog en komen dan ook gemakkelijk. Ik droom veel, iedere keer ben ik bevallen, veel babies, maar mijn meisje zit er niet bij...............................